Momo | Recently... | Elsewhere | Search | Login |
fancy

Ενοχές

16 06 2008

0

Το χω δηλώσει: δεν είμαι συστηματική blogger. Δεν έχω ιδέα, δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα! Χάρη στις παραινέσεις φίλων μπήκα στο facebook και απέκτησα blog χάρη στο πλέον δημιουργικό άτομο που γνωρίζω και που συνιστώ ανεπιφύλακτα το blog που έφτιαξε (www.3thirdsorange.com)! Όπως και να χει το να φτάνει μια εταιρεία να απαγορεύει την πρόσβαση […]

categories Published under: αμπελοφιλοσοφίες
read the full article



Γεια σας! Είμαι η momo! Πριν αποφασίσω να μπω και γω στον κόσμο των blogers όπως ήταν φυσικό δεν είχα ιδέα περί τίνος πρόκειται. Όταν κατάλαβα, ήταν αργά για να κάνω πίσω!

continue reading this article










fancy

Διεκδικώ άρα εκδικούμαι…

13 02 2008

0

Νιώθω πολύ άσχημα απέναντι σε όσους αγωνίστηκαν για τα υποτυπώδη εργασιακά δικαιώματα ( που καταπατούνται με ποικίλους τρόπους και τερτίπια από κάθε εργοδοσία) όταν σε ημέρες απεργίας είμαι υποχρεωμένη να δουλεύω. Θα μου πεις τι σε υποχρεώνει να το κάνεις; Ο βιοπορισμός. Δεν με παίρνει να μην δουλεύω γι’ αυτά τα γαμημένα 7οο ευρώ που δεν μου αφήνουν περιθώρια για όνειρα γιατί αλλιώς θα είμαι ένα ακόμα νούμερο στις στατιστικές των νέων που ζουν και τρέφονται από μια ΕΠΕ (Εταιρεία Πατρικής Εκμετάλλευσης)… Αν απεργήσω θα πέσω σε δυσμένεια και θα εξαναγκαστώ σε διωγμό αφού το βρήκαν το κόλπο τώρα, δε σε διώχνουν αλλά σε υποχρεώνουν σε παραίτηση. Και υπάρχουν τόσοι εξυπνάκηδες γύρω μας που κατηγορούν τα πάντα και τους πάντες ότι παρασύρουν τον κόσμο σε απεργία ενώ οι ίδιοι δεν έχουν δουλέψει ποτέ. Οκ, ρε φίλε, ακόμα κι έτσι να είναι κάποιος πρέπει να μας οργανώσει μπας και θυμηθούμε ότι είμαστε άνθρωποι και όχι πρόβατα στο μαντρί! Δουλεύουμε για να μπορεί κάθε αφεντικό να κάνει μόστρα τη νύχτα με το τζιπ και τη γκόμενα. Και γαμώ το κέρατό μου δεν διεκδικώ το κωλοτζιπ του! Διεκδικώ ένα μισθό που να μου επιτρέπει να τον αγνοώ, ένα μισθό που να ανταποκρίνεται στην προσφορά και τα ταλέντα μου. Τι να την κάνω τη θέση του; Εκεί που κάθεται τα αγκάθια σου ματώνουν τον κώλο κάθε μέρα και το βράδυ δεν κοιμάσαι γιατί είσαι μαύρος όπως το σκοτάδι που σε γέννησε! Εγώ θέλω να σέβονται τη δύναμή μου, τη δύναμη του ενός που αν σβήσει αρχίζει σαν ντόμινο να σβήνει και η ύπαρξή τους! Αλλά ονειρεύομαι πολύ μαρξιστικά ειδικά αν τα αφεντικά έκαναν δουλειές της νύχτας  για να μπορούν να λένε ότι έχουν επιχειρήσεις της μέρας, λαμπερές όπως η λάσπη και καθαρές όσο οι βόθροι. Διεκδικώ ίσον εκδικούμαι, σύμφωνα με την ορολογία κάθε εργοδότη και η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο, όπως πολλές άλλες παπαριές που μας ξεφουρνίζουν καθημερινά, σαν τη δόση του πρεζάκια. Και μεις εκεί, λες και περιμένουμε να μπουμε σε πρόγραμμα απεξάρτησης, τους κοιτάμε και περιμένουμε την πρέζα που θα μας κρατήσει ζωντανούς. Αυτοί κρατάνε για πάρτη τους το καλό υλικό και σε μας δίνουν το σκάρτο. Αλλά μέχρι τώρα η ιστορία δεν τους δικαίωσε… Ελπίζω πως ούτε αυτή τη φορά θα τη βγάλουν καθαρή…. 

  • Buzz
  • Cull
  • Baza
  • Bobit
  • checkit
  • digme
  • mindblog
  • shootme

categories Published under: κοινωνικά σχόλια read the full article